mio padre

 MOJ OTAC

Ispod drvoreda divljih kestenova

po pločniku mokrom koračam

pokislom od jesenje kiše

hodam korakom laganim

Plovim kroz mirne i duboke misli

utonule u veče

posuto mjesečevim sjajem

Vjetar mi dodiruje čelo

sjećam se dragog lica

očevog osmjeha blagog

i tople ruke

što pomilova moje lice

i nemirnu, naelektrisanu kosu

Tim ulicama smo šetali, On i ja

mala noga u korak veliku nogu prati

trenuci samo njegovi i moji

nekih minulih dana

a sjećanje je uvijek budno

i sve je tako blaženo i glatko

na ulicama nikog nema

samo luna po pospanom nebu luta

vesna visnjevac

ringrazio la gentile poetessa vesna che ha scritto questi meravigliosi versi dedicati alla figura di un padre, il nostro padre, il padre una figura bellissima.
grazie di cuore Vesna
maurizio