lo sguardo del tempo

lo sguardo del tempo

i bei ricordi non si dimenticano mai, figuriamoci un genitore, il padre.
basta anche un piccolo pensiero, basta anche un piccolo fiore, donato e posato li in un angolo del Paradiso...perchè tutti i genitori saranno li un giorno. 
perche' tutte le persone saranno li...un giorno

il paradiso è rosso, è nero, è bianco...il paradiso è la nostra seconda vita

dedicato a mio padre

tutti noi

DAL CIELO AZZURRO 

SOPRA IL TUO PENSIERO

E' NATO UN ANGELO

QUESTO PICCOLO ANGELO 

CAMMINA CON LO SGUARDO

CON I SUOI OCCHI

CHE SONO I TUOI OCCHI

...E' IL PICCOLO MARIO

DEDICATO A MIO PADRE

scultura in sabbia di Maurizio Barraco

BUON COMPLEANNO PAPA'

LA LUNA
BIANCA
ADORAVI IL CIELO
MOLTE VOLTE SCURO
E TENEBROSO
MAGICO E MISTERIOSO

LA LUNA BIANCA
PIENA
OGGI NASCE LA LUNA
E DIVENTERA' PIENA
COME AMAVI TU
LE TUE FASI, LE CHIAMAVI

TUTTA LA TUA VITA E' UNA FASE
UN PROCESSO
EVOLUZIONE
SEMPRE POSITIVA
E GUARDAVI QUELLA LUNA
LA FISSAVI

SEMBRAVA CHE PARLASSI
LI SUL BALCONE
A PENSARE
...
IL PASSAGGIO
E' ARRIVATO
COME SEMPRE
LA LUNA
BIANCA


dedicato a te
alessandro (è il tuo stesso giorno bellissimo) andrea, eugenio, maurizio e la mamma
un forte abbraccio

dedicated my father

Kohë, kjo ishte e vetmja fjalë që më erdhi në mendje për të. Ishte një mendim spontan, 

por mendoj që  Ai është kështu , Kohë. 

Çfarë më bëri  ta mendoj,  nuk e di, shumë ndjeshmëri  brenda  nesh  nuk kanë  shpjegime dhe
mbeten në hijen e një misteri  joshës.

 Dimensionet  paralele më bëjnë ta njoh dhe ta konceptoj  këtë term si një fjalë kyçe për të hyrë
në komunikim me padukshmërinë. 

Tani  është  Kohë,  po ka një moment kur artisti  bëhet Art
Dhe pikërisht, tani kur shpirti i tij ngjizet në një dashuri dhe
që merr frymë prej kësaj dashurie, trishtimi i kështjellavedhe i mureve të vjetra,

 të mbuluara nga shtresat e smeralda te myshkut
dhe tisi i kuqërreme i tjegullave janë më rrezatuese se kurrë,

me jetësore.Ndjej  buzëqeshjen e këtij njeriu - Kohë, që di të jetë prezent
në mua në çdo mënyrë, në ty padyshim. Pas pak do jetë i prekshëm, dhe
do ndiej gjithë dashurinë e munguar për pak kohë.Ai tani është një univers shpirtëror,

versioni i rilindjes...”Nirvana dream”  

Çfarë më bën të shkruaj përNjeriun-Kohë? 

  Nuk e di, por di që në sarkofagët, gjendet thjesht një
emër, për të evidentuar një cikël jetësor ose një kujtim ku mund të
shohësh një fragment kohor por jo vdekjen. .
Tani Koha e Tij  është Art  dhe Ai është KOHË

dedicated my father

by FATHBA SULAJ albania

davanti a te

OSSERVARE IN SILENZIO
LA TUA ANIMA,
E' UNA GRANDE EMOZIONE
LA LUNA TI GUARDA IN SILENZIO
E QUELLA VITA CHE AMI
TANTISSIMO
E ADESSO RINASCE 
FORSE E' UN SOLE
FORSE E' UNA LUNA
E IL TUO SORRISO VIVE

eugenio maurizio andrea alessandro e la mamma

il pensiero

Përvjetori i një Nëntori të brishtë

Nëntor i lagësht, i përlotur...përse vall?Ç'farë e bën që buzeqeshja
të të thyhet,të stepet...Janë aty të gjithë, në një ritual universal
pa përjashtuar besime dhe ndjenja.Shpirti vrapon, i perqafon të gjithë

i përmalluar,i përqafon dhe u buzeqesh, pastaj bën një fluturim rreth

tyre për ti vëzhguar,admiruar, afrohet, afrohet pranë  saj,

pranë muzës së tij të përjetshme, ndërsa ajo qan në heshtje pa e

ditur që shpirti prek padukshmërisht lotët e saj, faqet...Ajo vazhdon
të kujtoj çdo çast që nga njohja e parë deri te lavdia e tij e
pamohushme,e perjetshme,sa që i duket sikur e gjitha ishte një ëndërr rozë...

Është një dimension ku realitetet nuk unifikohen...

por ai është...

Më në fund vjen drejt teje, të sheh në sy,të vështron pa i

larguar sytë sepse ai beson që ti e ndien, sepse ai beson se ti je
vazhdimesia e tij, ëndrra e tij, jeta e tij, liria e
tij, arti që shkrin kohët, dimensionet.Ti i buzëqesh, ai gjithashtu të
jep buzeqeshjen e tij me të bukur përmes shikimit të trishtë, kjo për
të të thënë që tani nuk pikturon me shpirtrat e qyteteve që mbartin
trishtimin e kohrave, por universin në formën më moderne. 

Edhe tani po si atëherë ai di si të trasmetojë ndjenjë, dituri, eksperience, 

art, dashuri, mirësi...Po ai tani e di, dhe fluturimi i tij është një mesazh lumturie

në atmosferën gri të një Nëntori të përlotur nga mungesa e gjatë.
Nje vit, një ceremoni për një tjetër vendqëndrim astral.

Ai buzeqesh,
dhe e di pse, sepse arti dhe artisti nuk vdesin kurrë...  

Artistit Mario Barraco

ringrazio fortemente la mia amica artista poeta e scrittrice Fatba Sulaj

a mio padre

e il giorno di un bellissimo cielo
piove,
e quel cielo oggi ricorda l'uomo
piove
amava la pioggia, amava quel cielo grigio e azzurro
oggi è lassu che guarda
i ricordi sono sempre attivi
i ricordi non sono un passato
i ricordi sono il sorriso

ti voglio bene
ti vogliamo bene

anima nel cielo

eugenio, maurizio, andrea, alessandro e la Mamma